İşin aslı artık bloga yazacak yüzüm kalmadı ama:) eğer şimdi yazmazsam sanırım bi daha hiç yazamayacağım:) Hoş çok da farklı bişey yazmayacağım 2 yazı alttaki tarifimin aynısı ama beni tolere edeceğinize inanıyorum ya da en azından inanmak istiyorum:) Malumunuz geçenlerde de bebiş kurabiyesi yapmıştım o yüzden bu sefer link bile vermiyorum utancımdan:) Fakat bu sefer bir kısmını yeni aldığım kalıplarla farklı şekillerde yaptım. Gelelim bu kurabiyelerin kimin için yapıldığına:) Hamileliğini yanımızda geçirip bize oğluşumuzu göstermeden Konya ya kaçan arkadaşım Tuba ya:) Şaka bir yana hayatın getirisi.. Oğluşumuzun kısmetinde uzaklarda doğmak varmış:) Bizim kısmetimizde de onu resimlerinden sevmek:) Heralde şimdi anlamışsınızdır kurabiyelerin neden kolide olduğunu:) Evet tahmin edeceğiniz üzere kurabiyeler sahibine kargoyla ulaştı:) Buradan Tuba ya, eşine ve oğluşu Taha İlter'imize hayırlı, mutlu, huzurlu ve uzun ömürler diliyorum:) Allah mutluluğunuzu daim etsin.. Sevgiler..

Kalıcı Bağlantı Yorum (3) Arkadaşına Gönder!